2026-08-25

3 304 wrzesień 2026

GÓRY numer 304

Po ponad 25 latach redagowania naszego magazynu wciąż najbardziej dumny jestem z numerów, które – niczym wertykalny kalejdoskop – fundują czytelnikom prawdziwy górski zawrót głowy. Wertując kolejne strony, mogą przenosić się do zupełnie różnych światów i poznawać rozmaite oblicza górskich aktywności.

I takie właśnie są letnie GÓRY. Nic zresztą dziwnego, bo – jak co roku – jest to „Numer Lądecki”, a Festiwal im. Andrzeja Zawady od wielu lat pozostaje nie tylko największą, ale także najbardziej interdyscyplinarną imprezą górską w Polsce.

Zaczynamy z bardzo wysokiej półki, wracając wspomnieniami do niezapomnianego sezonu 1986 na K2. To także pretekst, aby po dokładnie 40 latach porównać, jak zmieniły się realia działalności na drugim szczycie świata. Chwilę później zamieniamy Karakorum na Himalaje, a w dodatku wskakujemy na narty, aby wraz z Bartkiem Ziemskim szusować po zboczach innych gigantów: Lhotse i Everestu.

Numer ten – podobnie jak tegoroczny Festiwal w Lądku – stoi jednak przede wszystkim pod znakiem kobiet. Zuza Witych zdradza nam sekrety freeride’owego mistrzostwa. Podsumowujemy też jakże piękną, choć niestety dobiegającą końca karierę najbardziej utytułowanej polskiej zawodniczki we wspinaczce sportowej – Oli Mirosław. Ponadto prezentujemy sylwetki dwóch innych kobiet, które zdobywały tytuły mistrzyń świata na sportowych arenach, a później z powodzeniem eksplorowały rozmaite ścieżki wertykalnego świata: Ines Papert i Liv Sansoz.

Jak zawsze fundujemy czytelnikom również urozmaicony przegląd miejscówek: od tatrzańskich dróg Mistrza Motyki przez austriacki Karwendel, masyw Manaslu i chilijskie Andy aż po skałkową Kubę oraz piaskowce czeskiego Křížovego vrchu.

Liczę, że wybierzecie się tam z nami w poszukiwaniu własnych wyzwań – w myśl może i wyświechtanego, ale jakże prawdziwego powiedzenia: „Każdemu jego Everest”. I że wszyscy spotkamy się na Przystanku Lądek!

Redaktor naczelny

Piotr Drożdż

PS. Jak widzicie, wyjątkowa jest także okładka tego numeru. Tym razem postanowiliśmy odejść od graficznej formuły – trudno było bowiem oprzeć się temu niezwykłemu zdjęciu ze wspinaczki podczas zaćmienia Słońca. Parafrazując tytuł starego przeboju: zamiast Total Eclipse of the Heart mamy raczej Total Eclipse of the Crag.